Sot është 2 Prilli – Dita e Autizmit. Një ditë kur shumë njerëz do të ndajnë fjalë, imazhe dhe mbështetje. Një ditë kur bota, qoftë edhe për pak çaste, do të kujtohet.
Por e vërteta është… historia jonë nuk zgjat vetëm një ditë.
Ne jetojmë me këtë çdo ditë të vitit. Dhe jo, nuk është gjithmonë ashtu siç duket nga jashtë. Nuk janë vetëm buzëqeshjet apo momentet “e veçanta”. Ka shumë më tepër që nuk shihet.
Ka mëngjese që nisin me frikë – si do të kalojë dita, çfarë do ta shqetësojë, a do të arrijmë të kuptohemi pa fjalë. Ka momente kur gjërat më të thjeshta bëhen sfida të mëdha – një tingull shumë i zhurmshëm, një ndryshim që duket i vogël, por që për ne është sikur shembet një botë e tërë.
Ka shikime nga njerëz që nuk kuptojnë. Komente që lëndojnë. Pyetje për të cilat nuk ke forcë të përgjigjesh. Ka ditë kur ndihesh i vetmuar, edhe pse je i rrethuar nga njerëz.
Si prind, mbaj një peshë që nuk shihet. Vazhdimisht mendoj – a po bëj mjaftueshëm, a mund të bëja më shumë, çfarë do të ndodhë nesër, çfarë do të ndodhë kur unë të mos jem më. Këto janë mendime që nuk largohen kurrë.
Ka lot që fshihen. Lodhje që grumbullohet. Momente kur zemra të thyhet, sepse dëshiron ta ndihmosh fëmijën tënd, por nuk di si.
Por, mes gjithë kësaj… ekziston edhe një dashuri që nuk matet dot. Një forcë që nuk e dija se e kisha. Ka fitore të vogla që për ne nënkuptojnë gjithçka – një hap përpara, një ditë e qetë, një moment afërsie dhe lidhjeje.
Autizmi nuk është thjesht një fjalë. Është një luftë e përditshme, një mësim i përditshëm, një përshtatje e vazhdueshme. Është një jetë që nuk ndalet pas 2 Prillit.
Prandaj sot nuk kërkoj vetëm të kujtoheni. Kërkoj të kuptoni se pas kësaj dite qëndrojnë 365 ditë të mbushura me sfida, shpresë, frikë dhe dashuri.
Jini më të butë. Jini më të durueshëm. Mos gjykoni nga ajo që shihni në sipërfaqe. Sepse çdo fëmijë dhe çdo prind mbart një histori që nuk duket.
Dhe kur nesër kjo ditë të kalojë, ne do të vazhdojmë. Me të njëjtën dashuri. Me të njëjtën luftë. Me të njëjtën shpresë.
Sepse ne nuk jetojmë me këtë vetëm një ditë. Ne jetojmë me të çdo ditë.